Dynia piżmowa
Cucurbita moschata
Rodzina · Cucurbitaceae
Dynia piżmowa potrzebuje 80 do 120 ciepłych dni, ręcznego zapylania w złą pogodę i skorkowaciałej szypułki przed zbiorem: od nasiona do dyni, która przetrwa.
Cucurbita moschata
Karta rośliny
- PodlewanieUmiarkowaniePodlewaj co 5 dni
- NasłonecznieniePełne słońce
Wzrost
- Rodzina
- Cucurbitaceae
- Cykl życia
- Roczna
- Tempo wzrostu
- 8/10
- Rozmiar dorosłej
- 23–46 cm
- Szerokość
- 305–457 cm
- Kwitnienie
- Żółte kwiaty, osobne męskie i żeńskie na tej samej roślinie (jednopienna)
- Rozmnażanie
- Nasiona
SpoczynekBrak; roślina jednoroczna wrażliwa na mróz, ginąca od razu od pierwszego jesiennego przymrozku
Czas do dojrzałości80 do 120 dni od nasiona do zbioru, w zależności od odmiany
Gleba i klimat
- pH gleby
- pH 6–6.5
- Rodzaje gleby
- żyzna, bogata w materię organiczną, przepuszczalna, gleba próchnicza
- Gleba zasolona
- Nietolerowana
- Odporność na suszę
- Nie
Światło i miejsce
- Pochodzenie
- Roślina uprawna, Meksyk po Gwatemalę (POWO)
- Gdzie ją postawić
- słoneczny parapet lub lampa do uprawy, wyłącznie do wyhodowania sadzonek
- słoneczna grządka warzywna z miejscem do rozłożenia się
- wzdłuż solidnego ogrodzenia lub linii podpory
- bardzo duży pojemnik z solidną podporą; lepiej sprawdza się w gruncie
Bezpieczeństwo
- Toksyczność
- KotyBezpieczna
- PsyBezpieczna
- KonieBezpieczna
Gatunek inwazyjnyNieinwazyjna; uprawne, jednoroczne pnącze warzywne, które nie utrzymuje się ani nie rozprzestrzenia poza uprawą.
Dane:GBIF: Cucurbita moschata (Duchesne) DuchPlants of the World Online (Kew): CucurbASPCA: rośliny toksyczne i nietoksyczne,Missouri Botanical Garden Plant Finder: Clemson Cooperative Extension HGIC: dyniUniversity of Georgia Extension: komercy
Gdzie rośnie
Występowanie na świecie
Dynia piżmowa pochodzi z 3 krajów: Belize, Gwatemala i Meksyk.GBIF odnotowuje 14 647 udokumentowanych obserwacji w 163 krajach, najwięcej w: Meksyk, Gwatemala i Hiszpania.
- Belize
- Gwatemala
- Meksyk
Punkty od żółtego do pomarańczowego: zagęszczenie udokumentowanych obserwacji w danym kraju. Kraje na zielono: zasięg naturalny ze źródłem. Źródło: GBIFZasięg naturalny wg POWO (Kew).
Dynia piżmowa potrzebuje długiego, ciepłego sezonu bardziej niż niemal każde inne warzywo ogrodowe, 80 do 120 dni od nasiona do owocu wartego przechowywania, według University of Georgia Extension, a większość lata spędza jako rozłożyste pnącze, zanim jeszcze rozwinie się pierwszy kwiat. Jeśli pomylisz się z terminem, wysiewając do wciąż zimnej gleby albo kończąc sezon, zanim dosuszanie się zakończy, nie da się tego naprawić w połowie drogi. To, co sprawia, że warto czekać na Cucurbita moschata, to fakt, że lekceważy szkodnika niszczącego większość jej kuzynek z gatunku Cucurbita pepo, wiertacza dyniowego, a dobrze wysuszony owoc przetrwa w chłodnej spiżarni aż do zimy. Po zadomowieniu wymaga niewiele: pełnego słońca, miejsca do rozłożenia się lub podpory do wspinania oraz podlewania skierowanego na korzenie, a nie na liście.
Wybór odmiany: Waltham i rodzina moschata
'Waltham' to odmiana najczęściej dostępna na stojakach z nasionami, selekcja zapylana otwarcie, wyhodowana dla prostszej, bardziej jednolitej szyjki niż starsze odmiany lokalne moschata, i wciąż pozostaje wzorcem, do którego ogrody doświadczalne porównują nowsze mieszańce dyni piżmowej. To jedna z wielu odmian zgrupowanych pod nazwą Cucurbita moschata, gatunku, który Missouri Botanical Garden opisuje jako pnące, przypominające liany warzywo jednoroczne o kwiatach jednopiennych, co oznacza, że każda roślina nosi osobne kwiaty męskie i żeńskie, zamiast potrzebować dwóch roślin do owocowania. Inne typy moschata uprawiane na nadzienie do ciasta lub paszę dla zwierząt, w tym calabaza i dynia Dickinson, mają te same tolerancje na choroby i szkodniki opisane poniżej, mimo że z zewnątrz w ogóle nie przypominają dyni piżmowej.
Wysiew nasion w pomieszczeniu na długi, ciepły sezon
Nasiona słabo kiełkują w zimnej ziemi: Clemson Cooperative Extension podaje minimalną temperaturę gleby na 16°C, mierzoną na głębokości 10 cm, a Missouri Botanical Garden podaje mniej więcej 18°C, czyli mniej więcej porę ostatniego wiosennego przymrozku, jako moment, w którym nasiona mogą trafić wprost do gruntu na zewnątrz. W ogrodzie o krótkim sezonie zostaje na to zbyt mało czasu, by osiągnąć 80 do 120 dni wzrostu przed jesienią, dlatego większość uprawiających wysiewa nasiona w pomieszczeniu do osobnych doniczek dwa do trzech tygodni przed ostatnim przymrozkiem, zamiast siać bezpośrednio do gruntu. Dyniowate źle znoszą naruszanie korzeni, więc siej do doniczek o średnicy 8 do 10 cm, a nie do skrzynki, i przenoś rośliny na zewnątrz dopiero, gdy gleba się ogrzeje, a ryzyko przymrozku minie; sadzonka doświadczona późnym chłodem zatrzymuje się i marudzi, zamiast rosnąć dalej.
Rozstaw pnącza i prowadzenie go nad ziemią
Pozostawione, by rozłożyło się po ziemi, pnącze dyni piżmowej potrzebuje przestrzeni opisanej zarówno przez Clemson, jak i Missouri Botanical Garden: kopczyki w odległości 90 cm do 1,5 m, z 1,8 do 2,4 m między rzędami, ponieważ pojedyncza zdrowa roślina może pod koniec sezonu rozłożyć się na 3 do 4,6 metra. Tam, gdzie brakuje tyle miejsca, poprowadzenie głównego pędu po solidnym ogrodzeniu, panelu ogrodzeniowym czy podporze typu A drastycznie zmniejsza zajmowaną powierzchnię i unosi owoc znad wilgotnej ziemi, gdzie jest podatny na gnicie i uszkodzenia przez ślimaki. Ciężki owoc rosnący na podporze skorzysta z zawiesia, starej pończochy lub kawałka siatki przywiązanego do podpory, ponieważ sama szypułka nie zawsze udźwignie ciężar w miarę powiększania się dyni.
Ręczne zapylanie kwiatów żeńskich
Dynia piżmowa nosi osobne kwiaty męskie i żeńskie na tej samej roślinie, a owoc zawiązuje się tylko wtedy, gdy pszczoła przeniesie pyłek między nimi. Kwiat żeński łatwo rozpoznać jeszcze przed otwarciem, dzięki miniaturowemu owocowi już nabrzmiałemu za płatkami, podczas gdy kwiat męski osadzony jest na zwykłej, niespuchniętej szypułce. W ogrodzie z niewielką liczbą zapylaczy, albo podczas chłodnego, wilgotnego okresu, gdy pszczoły latają mniej, zerwanie świeżo otwartego kwiatu męskiego, odchylenie jego płatków, by odsłonić pokryty pyłkiem pręcik, i przetarcie nim wprost środka otwartego kwiatu żeńskiego wykonuje tę samą pracę ręcznie; oba rodzaje kwiatów otwierają się tylko na jeden poranek, więc zapylenie musi nastąpić, zanim kwiaty zamkną się około południa. Kwiat skutecznie zapylony zamyka się normalnie tego wieczoru, a owoc za nim dalej się powiększa, podczas gdy pominięty żółknie i opada w ciągu kilku dni.
Podlewanie u podstawy i radzenie sobie z mączniakiem prawdziwym
Clemson zaleca nawilżanie gleby na pełne 15 cm głębokości przy każdym podlewaniu, aplikowanym u podstawy rośliny, a nie z góry, ponieważ to liście pozostawione mokre przez noc pozwalają zagnieździć się mączniakowi prawdziwemu. University of Georgia Extension opisuje tę chorobę jako biały, mączysty nalot na górnej powierzchni liścia, który rozprzestrzenia się w uprawie w wilgotną pogodę i może osłabić pnącze na tyle, by spowolnić dojrzewanie owoców wciąż rosnących. Wąż nawadniający lub doniczka wkopana obok bryły korzeniowej i napełniana przy każdym podlewaniu dociera do korzeni bez zwilżania liści; Missouri Botanical Garden ocenia ogólne zapotrzebowanie rośliny na wodę jako średnie, co oznacza, że gleba powinna pozostawać równomiernie wilgotna, ale nie podmokła.
Dlaczego moschata opiera się wiertaczowi dyniowemu
Wiertacz dyniowy, biała larwa drążąca u podstawy łodygi, zdolna zwalić całą roślinę w ciągu kilku dni, to jeden z niewielu szkodników ogrodowych, który w większości omija Cucurbita moschata. Ohio State University Extension zaznacza, że dorosły motyl rzadko w ogóle składa jaja na dyni piżmowej i pokrewnych odmianach moschata, a larwy, które się wyklują, zwykle nie przeżywają, więc uprawa dyni piżmowej generalnie nie wymaga żadnego opryskiwania ani owijania łodygi specyficznego dla tego szkodnika. To prawdziwa przewaga nad dyniami z grupy Cucurbita pepo, obejmującej cukinię i większość dyń letnich, gdzie ten sam ośrodek doradczy zaznacza, że wiertacz powoduje najpoważniejsze szkody spośród wszystkich szkodników dyniowatych; ogrodnik, który stracił grządkę cukinii przez wiertacza, może posadzić dynię piżmową na tej samej grządce ze znacznie mniejszym niepokojem.
Odczytywanie szypułki, by ustalić termin zbioru
Sam kolor skórki to słaby wskaźnik dojrzałości; University of California Cooperative Extension wskazuje na szypułkę w miejscu połączenia z owocem, która traci zielony kolor i pokrywa się brązowymi, suchymi, zdrewniałymi paskami, gdy owoc kończy dojrzewać, co ogrodnicy nazywają korkowaceniem szypułki. Gdy korkowacenie już się pojawi, skórka sama powinna opierać się próbie wgniecenia paznokciem, zmieniając się, według Clemson, z błyszczącej, młodzieńczej powłoki w matowszą, bardziej suchą powierzchnię. Odetnij owoc, zamiast go zrywać, zostawiając kilka centymetrów szypułki, ponieważ dynia, która straci szypułkę podczas obsługi, słabo się zabliźnia i gnije w przechowalni znacznie szybciej niż owoc zebrany w całości. Zapowiedź silnego przymrozku to wystarczający powód, by zebrać wszystko, co zostało na pnączu, skorkowaciałe czy nie, ponieważ sam owoc ma niewielką odporność na mróz, mimo że dojrzała skórka wygląda twardo.
Dosuszanie i przechowywanie przez zimę
Świeżo ścięta dynia nie jest jeszcze gotowa do spiżarni. University of California Cooperative Extension zaleca dosuszanie przez 7 do 14 dni w temperaturze 27 do 29°C przy dobrej cyrkulacji powietrza, co dodatkowo utwardza skórkę, goi drobne zadrapania po zbiorze i koncentruje cukry, dzięki czemu dosuszona dynia smakuje wyraźnie słodziej niż zjedzona prosto z pnącza; Clemson podaje podobny okres, około 10 dni w temperaturze 27 do 29°C i wilgotności 75 do 80 procent. Po dosuszeniu przenieś owoce w chłodniejsze, suche miejsce, najlepiej 10 do 16°C, rozłożone pojedynczą warstwą, a nie w stosie; przechowywana w ten sposób, dobrze dosuszona dynia piżmowa wytrzyma dwa do trzech miesięcy, czasem dłużej, według University of California Cooperative Extension. Sprawdzaj przechowywane owoce co kilka tygodni i zużywaj najpierw te z miękkim lub wilgotnym miejscem na skórce, ponieważ psucie się jednej dyni może przyspieszyć to samo u wszystkiego, czego dotyka.
Sprawdź swoją wiedzę o roślinach
Dotknij karty, aby ją odwrócić i odsłonić odpowiedź.
Dynia piżmowa jest naturalnie odporna na wiertacza dyniowego, który niszczy cukinię i inne odmiany Cucurbita pepo. Dotknij, aby odsłonić ✓ Prawda
Dynia piżmowa jest gotowa do zbioru, gdy tylko skórka zrobi się jasnobrązowa, niezależnie od wyglądu szypułki. Dotknij, aby odsłonić ✕ Fałsz
Podlewanie z góry, przez co liście pozostają mokre przez noc, zwiększa ryzyko mączniaka prawdziwego. Dotknij, aby odsłonić ✓ Prawda
Pojedyncze pnącze dyni piżmowej może rozłożyć się na 3 do 4,6 metra, jeśli nie jest prowadzone na podporze. Dotknij, aby odsłonić ✓ Prawda
Świeżo zebraną dynię piżmową można od razu włożyć do długoterminowego przechowywania bez wcześniejszego dosuszania. Dotknij, aby odsłonić ✕ Fałsz
Źródła
Źródła wykorzystane w tym poradniku
- GBIF: Cucurbita moschata (Duchesne) Duchesne ex Poir.gbif.org
- Plants of the World Online (Kew): Cucurbita moschata Duchesnepowo.science.kew.org
- ASPCA: rośliny toksyczne i nietoksyczne, dynia piżmowaaspca.org
- Missouri Botanical Garden Plant Finder: Cucurbita moschatamissouribotanicalgarden.org
- Clemson Cooperative Extension HGIC: dynie i dynie zimowehgic.clemson.edu
- University of Georgia Extension: komercyjna produkcja dyni (C527)extension.uga.edu
- Ohio State University Extension (Ohioline): wiertacz dyniowyohioline.osu.edu
- UC ANR: zbiór i przechowywanie dyni zimowychucanr.edu
- Wpis encji : Wikipédiapl.wikipedia.org

