Ananas

Ananas (Ananas comosus) wyhodowany z liściastej korony owocu kupionego w sklepie to prawdziwa roślina, a nie ciekawostka: przy pełnym słońcu lub jasnym świetle, przepuszczalnej glebie i odrobinie cierpliwości korona zakorzenia się w ciągu kilku tygodni i może zakwitnąć oraz owocować po 14 do 24 miesiącach. To bromeliowata, więc znosi pominięte podlewania znacznie lepiej niż stałe zamoknięcie, ale nie przetrwa przymrozku. Pierwszym sygnałem sukcesu nie jest owoc, lecz nowy, włóczniowaty liść wyrastający jasnozielono ze środka rozety, który twardnieje i ciemnieje w kolejnych tygodniach. Poniżej znajdziesz wszystko o tym, jak założyć taką roślinę, utrzymać ją przy życiu w czasie oczekiwania i zmusić do kwitnienia według własnego harmonogramu, zamiast czekać na decyzję rośliny.

Zakładanie nowej rośliny z korony

Odkręć lub odetnij liściasty wierzchołek dojrzałego ananasa, zostawiając odrobinę miąższu, a następnie oczyść go z miąższu, by nic nie zostało do gnicia. Zdejmij dolne 2 do 5 cm liści, odsłaniając pierścień pąków korzeniowych, i pozwól ściętemu końcowi obeschnąć i zabliźnić się przez dwa do trzech dni w zacienionym miejscu, bo sadzenie na mokro sprzyja gniciu. Umieść go w wodzie, tak by zanurzona była tylko podstawa, albo od razu w małej doniczce z przepuszczalnej, lekko kwaśnej mieszanki, i trzymaj w cieple, z dala od bezpośredniego słońca, aż pojawią się korzenie i nowy środkowy liść, zwykle w ciągu czterech do ośmiu tygodni. Odrosty pobrane od nasady dojrzałej rośliny albo mniejsze „sadzonki” rosnące wzdłuż szypułki owocowej zakorzeniają się szybciej niż korona i skracają oczekiwanie na pierwszy owoc.

Ile czasu do owocowania i wymuszanie kwitnienia

Pozostawiony sam sobie ananas wyhodowany z korony potrzebuje mniej więcej 14 do 24 miesięcy stałego wzrostu, zanim zakwitnie samodzielnie, zwykle pobudzony przez chłodniejsze, krótsze dni jesieni albo okres suszy. Rośliny założone z odrostów lub sadzonek, które startują większe, na ogół owocują nieco wcześniej. Gdy pojawi się już kłos kwiatowy, sam owoc potrzebuje kolejnych pięciu do siedmiu miesięcy, by dojrzeć. Hodowcy, którzy nie chcą czekać, mogą wymusić kwitnienie gazem etylenowym: zamknij całą roślinę w przezroczystej plastikowej torbie z dojrzałym jabłkiem albo kilkoma plastrami jabłka wsuniętymi w środek rozety na około tydzień, trzymając ją z dala od bezpośredniego słońca. Potem zdejmij torbę i wróć do normalnej pielęgnacji; kłos kwiatowy zwykle pojawia się w ciągu około dwóch miesięcy, jeśli roślina jest wystarczająco dojrzała i zdrowa, by zareagować.

Światło i ustawienie

Na zewnątrz pełne słońce daje najsilniejszy wzrost i najsłodsze owoce. W domu okno wychodzące na południe lub zachód z jasnym światłem sprawdza się lepiej niż ostre południowe słońce wpadające wprost przez szybę, które może przypalić końce liści; miejsce z jasnym, rozproszonym światłem przez większość dnia jest bezpieczniejsze dla rośliny na parapecie. Ananas w doniczce chętnie spędzi lato na zewnątrz, ale zaaklimatyzuj go stopniowo przez tydzień lub dwa, zamiast przenosić go od razu z domowego cienia w pełne południowe słońce.

Gleba i sadzenie do donicy

Ananasy lubią piaszczystą lub bogatą w materię organiczną glebę, szybko przepuszczającą wodę i lekko kwaśną, w granicach pH 4,5 do 6,5; cięższa, słabo przepuszczalna ziemia to najczęstsza przyczyna gnicia rośliny u podstawy zamiast owocowania. Donica o pojemności 11 do 26 litrów wystarcza dla pełnowymiarowej rośliny, a przesadzanie rzadko jest potrzebne, bo każda rozeta kwitnie raz, po czym zastępują ją własne odrosty, zamiast rosnąć bez końca w tej samej donicy.

Podlewanie i nawożenie

Utrzymuj glebę stale wilgotną w czasie aktywnego wzrostu, ale pozwól górnym kilku centymetrom przeschnąć przed kolejnym podlaniem. Ananas stojący w mokrej, pozbawionej powietrza glebie rozwija zgniliznę serca albo zgniliznę podstawy na długo przed wytworzeniem owocu, więc lepiej celować w lekkie przesuszenie niż w nadmiar wody. Nawoź rozcieńczonym, zrównoważonym nawozem mniej więcej co sześć do ośmiu tygodni w sezonie wegetacyjnym, stopniowo zwiększając dawkę w miarę dojrzewania rośliny i ograniczając ją, gdy pojawi się kłos kwiatowy.

Uprawa na zewnątrz w ogrodach bez przymrozków

Ananas jest w pełni mrozoodporny wyłącznie w strefach USDA 10 do 12. Gdziekolwiek jest chłodniej, traktuj go jako roślinę doniczkową, która spędza lato na zewnątrz i wraca do domu, zanim noce spadną w okolice 10°C, ponieważ wzrost zatrzymuje się w chłodzie, a silny przymrozek w okolicach -2°C zabija roślinę do końca. W gruncie sadź rośliny w odstępach mniej więcej 30 do 90 cm, większych dla odmian owocujących obficiej, uprawianych z myślą o maksymalnym rozmiarze owocu. Roślina zwykle wydaje też drugi, mniejszy plon „ratunowy” z własnego odrostu po ścięciu pierwszego owocu, więc raz założona grządka może rodzić jeszcze przez kilka kolejnych lat.

Odmiany ozdobne

Większość domowych koron pochodzi ze zwykłej odmiany owocującej, takiej jak 'Smooth Cayenne' czy nowoczesna, niemal bezkolczasta 'MD-2', obie uprawiane dla owocu, a nie dla liści. Dla rośliny hodowanej głównie dla wyglądu, Ananas comosus var. variegatus ma szerokie, kremowe pasy na każdym kolczastym liściu, różowiejące w mocnym świetle, i wydaje mniejszy, ciemnoczerwony owoc, wciąż jadalny; pozostaje bardziej zwarty niż standardowy ananas i lepiej pasuje do dużej ozdobnej donicy niż do gruntu.

Szkodniki i choroby

Uważaj na wełnowce i czerwce skupiające się w kątach liści i wokół rozwijającego się owocu, a także na przędziorki w suchym powietrzu wnętrz i pasożytujące na korzeniach nicienie na zewnątrz; silny strumień wody albo mydło insektobójcze radzi sobie z lekkimi infestacjami, zanim się rozprzestrzenią. Choroby, którymi naprawdę warto się martwić, zgnilizna serca, czarna zgnilizna i zgnilizna podstawy, to wszystko problemy mokrej gleby, więc dobry drenaż, odstępy zapewniające przepływ powietrza oraz czyste, wyjałowione narzędzia przy dzieleniu odrostów zapobiegają o wiele większym kłopotom niż jakikolwiek oprysk zastosowany po fakcie.