Cynodon palczasty

Trawa zbudowana do podwójnego rozprzestrzeniania się

Cynodon dactylon, cynodon palczasty, to wieloletnia trawa ciepłolubna z rodziny wiechlinowatych (Poaceae), która rozprzestrzenia się dzięki dwóm pełzającym systemom działającym jednocześnie: drucianym rozłogom biegnącym po powierzchni gleby oraz kłączom drążącym tuż pod nią, oba ukorzeniające się i wypuszczające nowe pędy wszędzie tam, gdzie węzeł dotyka gleby. W niezakłóconym gruncie te kłącza zwykle znajdują się jedynie 2,5 do 15 cm pod powierzchnią, choć w luźnej lub piaszczystej glebie blisko fundamentu albo krawędzi utwardzonej mogą schodzić głębiej. Ten podwójny system rozłogowo-kłączowy to cała historia tego gatunku: to on pozwala kilku sadzonkom wypełnić goły trawnik w ciągu jednego lata, i to on sprawia, że tę samą roślinę niemal nie da się wykopać, gdy już wtargnie na rabatę kwiatową. GBIF podaje Cynodon dactylon (L.) Pers. jako nazwę akceptowaną, wraz z długą listą starszych synonimów, w tym Agrostis bermudiana i Capriola dactylon, które wciąż pojawiają się w starszych kluczach do chwastów i na etykietach szkółkarskich.

Wybór między nasionami, sadzonkami rozłogowymi a darnią

Zwykły cynodon palczasty, typ sprzedawany jako nasiona, wytwarza własne, żywotne nasiona i wypełnia teren po wiosennym siewie, gdy noce zaczynają być niezawodnie ciepłe. Cieńsze, hybrydowe odmiany hodowane na pola golfowe i boiska sportowe są za to jałowymi krzyżówkami triploidalnymi, które nie wytwarzają zdatnych do użycia nasion, i trzeba je sadzić wegetatywnie, jako sadzonki rozłogowe, rozsadę lub darń, zwykle od wiosny do późnego lata, tak aby młoda trawa zdążyła się ukorzenić przed pierwszym przymrozkiem. Niezależnie od metody, próby ośrodków doradztwa wskazują pełne pokrycie gruntu po około 45 do 90 dniach w dobrych warunkach, więc goły fragment obsadzony sadzonkami rozłogowymi późną wiosną jest zwykle zwartą murawą już w środku lata, a nie dopiero w kolejnym roku.

Koszenie nisko i często

Cynodon palczasty potrzebuje krótkiego, regularnego koszenia, a nie pozostawienia do wysokiego wzrostu i sporadycznego przycinania. North Carolina State Extension zaleca utrzymywanie koszonej murawy na wysokości 2 do 5 cm, a w szczycie letniego wzrostu oznacza to zwykle koszenie co najmniej raz w tygodniu, czasem dwa razy, tak aby żadne pojedyncze koszenie nie usuwało więcej niż około jednej trzeciej długości źdźbła. Kosiarka ustawiona zbyt wysoko pozwala trawie tworzyć filc i rosnąć puchato zamiast gęsto; ustawiona zbyt nisko, zwłaszcza kosiarka wirnikowa zamiast wrzecionowej, skalpuje korony i otwiera gołe placki, które chwasty szybko kolonizują.

Podlewanie i nawożenie dla gęstej murawy

To rzeczywiście trawa odporna na suszę, zdolna przetrwać suche lato, spowalniając wzrost i korzystając z zapasów w kłączach, ale wskazówki UC IPM są jasne, że najlepiej rośnie, gdy jest nawadniana, a nie pozostawiona samej sobie. Najgęstsza, najbardziej odporna na zdeptanie murawa powstaje dzięki regularnemu, głębokiemu podlewaniu przez sezon wegetacyjny w połączeniu z nawożeniem azotem podczas aktywnego wzrostu trawy; pominięcie nawożenia w gorącym, suchym okresie sprawia, że trawnik rzednie i blednie na długo przed zbrązowieniem na zimę.

Zimowy spoczynek i granice mrozoodporności

Spodziewaj się, że cynodon palczasty straci zieloną barwę i przestanie rosnąć, gdy temperatura gleby na poziomie korzeni spadnie do około 13°C, po czym samoistnie zazieleni się ponownie, gdy gleba wiosną ociepli się powyżej tego poziomu. To spoczynek, nie śmierć, korony i kłącza pozostają żywe pod słomianobrązową powierzchnią przez cały ten czas. North Carolina State Extension umieszcza jego mrozoodporność w strefach USDA 6a do 10b, ale precyzuje, że roślina nie przetrwa zimy, w której temperatury spadają poniżej około -12°C, dlatego rzednie lub znika z trawników na północnym skraju tego zakresu.

Jeden z najgorszych chwastów świata

Ten sam system kłączowo-rozłogowy, który czyni cynodon dobrą trawą trawnikową, poza koszoną murawą czyni go jednym z najbardziej uporczywie kłopotliwych chwastów gruntów uprawnych na całym świecie, konkurując mocno w uprawach takich jak trzcina cukrowa, bawełna, kukurydza i winnice w dziesiątkach krajów. Przetrwa zarówno powódź, jak i suszę, odrastając z każdego fragmentu kłącza, który pozostał nienaruszony pod ziemią, wspina się po sąsiednich roślinach i przez nie za pomocą swoich rozłogów, i przenika z krawędzi trawnika na sąsiednią rabatę bez niczyjej pomocy. Nic z tego nie czyni go rośliną trującą: nie figuruje na liście ASPCA jako toksyczny dla kotów, psów ani koni, problem, jaki powoduje, dotyczy wyłącznie konkurencji i uporczywości, a nie chemii.

Usuwanie cynodonu z rabaty kwiatowej

Kopanie to miejsce, w którym większość ludzi popełnia błąd: pojedyncze przejście łopatą lub glebogryzarką tnie kłącza na krótkie odcinki, a UC IPM zauważa wprost, że wiele z tych odcinków po prostu ukorzenia się ponownie tam, gdzie wyląduje, zamieniając jeden placek w kilka. Powtarzana uprawa mechaniczna, dwa lub trzy przejścia w ciągu lata z wstrzymaniem podlewania między nimi, tak aby odsłonięte kłącza wyschły na słońcu, działa lepiej niż jedno dokładne przekopanie. Przezroczysta folia do solaryzacji rozłożona na rabacie podczas najgorętszych tygodni lata może zabić zarówno kłącza, jak i nasiona zalegające w glebie. Tam, gdzie herbicyd jest opcją, UC IPM wskazuje na produkt selektywny wobec traw, zastosowany wiosną, gdy nowy przyrost ma jeszcze poniżej 15 cm, albo na glifosat zastosowany na aktywnie rosnącą, nieskoszoną trawę pod koniec lata, gdy roślina ściąga cukry w dół, do korzeni, na zimę, jako terminy działające najlepiej, po czym należy odczekać co najmniej tydzień przed koszeniem lub naruszaniem potraktowanego obszaru. Metalowa lub plastikowa taśma obrzeżowa wkopana wzdłuż krawędzi rabaty, na tyle głęboko, by sięgać poniżej strefy kłączy, to najpewniejszy sposób, by powstrzymać cynodon z sąsiedniego trawnika przed ponownym wtargnięciem na właśnie oczyszczoną rabatę.

Cynodon palczasty a alergia na pyłek

Tam, gdzie uprawia się go jako murawę w cieplejszej połowie kraju, cynodon palczasty jest też jednym z bardziej uciążliwych pyłków traw dla osób z katarem siennym: jego długi, ciepłolubny cykl wzrostu pozwala mu kwitnąć i uwalniać pyłek przez dłuższy okres roku niż trawy chłodnolubne, które zapadają w spoczynek w letnim upale. Koszenie przed otwarciem kwiatostanów, utrzymywanie trawnika na zalecanej wysokości zamiast pozwalania kwiatostanom wznieść się ponad koronę trawy, oraz wybór odmiany hybrydowej o niskim wysiewie zamiast zwykłego, obsiewającego się cynodonu, to praktyczne sposoby, dzięki którym właściciel trawnika z alergią na trawy może ograniczyć ekspozycję bez rezygnacji z trawnika.